Wie is de hoeder van Israëls broeder?

The pigeon of peace is struggling between the Palestine and Israël Bloodshed (Emilio Mogilner)

Thomas stak zijn hand uit om een van de twee whiskyglazen die hij had ingeschonken met twaalf jaar oude Scotch te overhandigen aan Nora, maar zij reageerde niet en bleef gebiologeerd naar het televisiescherm staren. Hij volgde haar blik en ging naast zijn geliefde zitten terwijl hij de glazen voor hen op tafel zette. Op het scherm was een gesprek gaande, en de sfeer was prima te snijden. Thomas begon de discussie te volgen en vergat ook al snel whisky.

Knevel en Van den Brink hadden Kees van der Staaij en Gretta Duisenberg tegenover elkaar gezet. De één een hartstochtelijk verdediger van Israël, de ander een nog fanatieker activist voor de rechten van de Palestijnen.

‘Wat is er gebeurd?’ vroeg Thomas zachtjes, zodat Nora zelf kon kiezen tussen blijven kijken en hem informeren.

‘Een konvooi van schepen met hulpgoederen voor de Palestijnen in Gaza is op zee geënterd door het Israëlische leger. Negen of negentien opvarenden zijn daarbij gedood.’

‘Negen of negentien? Dat is nogal een verschil.’

‘Nu discussiëren ze over de vraag of Israël dat had mogen doen,’ zei Nora zonder haar ogen van het televisiescherm af te halen.

‘Waren er wapens aan boord?’ opperde Thomas.

‘Ze zeggen van niet, en dat lijkt me ook niet zo waarschijnlijk. Ze brachten voedsel en speelgoed. En ook cement, kennelijk.’

Thomas luisterde een poosje hoe de argumenten over de tafel gingen, van beide kanten gedragen door ingehouden woede. Hij begon zich ongemakkelijk te voelen en keek opzij naar Nora. Hij zag een traan glimmen in de hoek haar oog.

‘Aan welke kant sta jij?’ vroeg hij.

Nora draaide voor het eerst haar hoofd van het scherm en keek Thomas aan. ‘Vraag je me dat serieus?’

Thomas keek terug en antwoordde niet. Hij wist al lang hoe Nora erover dacht.

‘De IsraëLióna’s en de Palestijnen zijn me allebei even lief,’ antwoordde Nora. ‘Ze maken ruzie als broers die samen zijn opgegroeid met het gevoel dat hun moeder meer van de ander hield dan van hen. Ik hou van Israël, het is een bijzonder land. In vele opzichten. Het volk van Israël is drieduizend jaar opgejaagd en daarom is het goed dat het nu een eigen land heeft en het heeft het recht dat te verdedigen. Maar voormalige onderdrukten zijn berucht om hun onvermogen tot barmhartigheid. Hun overmacht is zo overweldigend dat het mogelijk is om ook de Palestijnen de ruimte te geven om te leven.’

‘Vind je dat ze moeten praten met Hamas?’ vroeg Thomas.

Vrede sluiten doe je met je vijanden, Thomas. Met wie moeten ze anders praten?’

Het programma was afgelopen en Thomas schakelde naar Nederland 3 voor de herhaling van De PvdA Draait Door. Nora luisterde maar half naar het gekakel over coalitievorming en hypotheekrenteaftrek. Haar hart was blijven hangen bij de belangrijke zaken van de dag.

Vlak voor het slapen gaan vond ze ineens een bondgenoot in de woestaantrekkelijke Nico Dijkshoorn, die de aanwezige politici een veeg uit de pan gaf. “Of de rest van de wereld ons even niet wil storen, we zijn aan het vergaderen over de hypotheekrenteaftrek.” Hiermee kon Nora rustig gaan slapen.





Nog geen reacties.
Reactie:

Naam (niet verplicht maar wel leuk, natuurlijk):

E-mailadres (voor directe plaatsing, e-mailadres wordt niet gepubliceerd):

En iets tegen spam-robots:
Welke hoort niet in het rijtje thuis?
1) hond 2) kat 3) muis 4) blauw 




Je ontvangt een e-mail waarmee je je reactie kunt bevestigen. Bevestigde reacties worden direct geplaatst en achteraf gemodereerd. Onbevestigde reacties worden bekeken door een moderator voordat ze worden geplaatst.